Var það nokkuð fleira, hr. Roosevelt?
Í þessari viku meðan kosningahitinn hækkaði stöðugt
fögnuðu demókratar frambjóðendum ákaft á ráðstefnu sinni
þeim James M Cox og Franklin D Roosevelt.
Gott kvöld, demókrata-félagar.
Einmitt! Takk fyrir að koma!
Þakka þér fyrir!
Vinir mínir, takk!
Það er sagt að besta leiðin til að losna við einhvern
sé að fá hann í varaforsetaframboð.
En ég segi, spyrjið Teddy frænda hvort þeir hafi losnað þannig við hann.
Ertu að segja að við höfum tapað vegna mín?
Ég segi að þetta er sigur repúblikana í minnst átta ár í viðbót.
Þið Cox sáuð um það.
En það er í lagi. Þetta kaupir þér tíma og reynslu.
- Við bjóðum þig fram til fylkisstjóra. - Kannski í Suður-Dakóta?
Afar fyndið en ég hlæ samt ekki. Við höfum mikið að gera.
Þú verður í fyrsta lagi að vita hvað þeir segja.
Þeir segja að þú sért álíka mikilvægur og fiðurkústur.
Að þú sért léttvigtarkeppandi, skoðanalaus viðvaningur.
Þú níðist á mér meðan ég er aumur fyrir.
Það eru einu skiptin sem þú hlustar á mig.
- Af hverju ertu demókrati? - Louis...
Svaraðu mér.
Demókrataflokkurinn er flokkur fólksins. Ég er maður fólksins.
Þú ert Roosevelt. Hvað veist þú um fólk?
Það hefur verið alltof langt síðan við skrifuðumst á.
En samt neyðist ég því miður til að hafna góðu boði þínu um að halda ræðu.
Það yrði því miður ekki mikil hjálp í mér til handa samtökum útskriftarnema,
sér í lagi ef markmið mitt væri að sýnast
útskrifuð námsmær sem héldi góðar ræður.
Og hvað langar þig raunverulega að ég segi?
Takk, og ef þú biður mig aftur mun ég öskra.
Hví biðurðu eiginmanninn ekki um ráð?
Hann er ansi góður ræðumaður, finnst þér ekki?
Nei, í alvöru, það væri gott fyrir starfsferil Franklins ef þú tækir þessu boði.
Hr. Howe, viltu ekki bíða eftir manninum mínum fyrir utan?
- Á götunni, frú Roosevelt? - Ef þú vilt.
Klukkan er ekki einu sinni orðin 8 en klærnar eru komnar út.
- Góðan daginn, Babs. - Góðan daginn.
- Sæl, fröken Mercer. - Góðan dag, herra.
Þú ert of seinn. Af hverju viltu láta fólk bíða?
Því það virðist þakklátara að sjá mig þá þegar ég kem.
- Njóttu dagsins, Babs. - Á ég að reikna með þér í kvöldmat?
Ég fer í móttökuna hjá flotanum í kvöld. Ég verð frekar seinn heim.
Nema þú hafir skipt um skoðun með að koma?
Viltu að ég komi?
Tja...
hvað sem þú vilt.
Nei, takk.
Allt í lagi þá.
- Vertu sæl, fröken Mercer. - Vertu sæll, herra.
Gerum þetta að einföldum degi, Louis. ég vil vera laus klukkan fimm.
Vinnur þú í banka? Þú þarft að gera margt.
Klukkan tíu er fundur með forsvarsmönnum stáliðnaðarins frá Pittsburgh.
- Hvað fannst mér um málið? - Það voru smá vandræði.
Ég þarf víst að lesa það. Stáliðnaðarmenn kjósa demókrata. Næst.
- Hádegisverður með Daniels ráðherra. - Gerðu það!
Hann er yfirmaður þinn.
Eitthvað annað?
- Hvað ef hún hefði sagt já? - Hver?
Franklin, fólk veit af þessu. Tími til kominn að hætta.
- Ég get séð um mín mál sjálfur, Louis. - Ekki þetta.
Þetta er Washington DC, ekki Harvard klúbburinn.
Hvernig geturðu verið svona kærulaus?
Þú segir það eins og það sé eitthvað slæmt.
Ástin mín
- Gríptu hann! - Ég greip!
Hérna!
Ég ætla að veita Franklin frelsi.
Og ég hef tekið því.
Þú átt ekkert með að veita honum frelsi.
Ég er ástfanginn af frk. Mercer, mamma.
Að verða ástfanginn kemur ekki til greina.
Til hvers heldurðu að hjákonur séu?
Skyldan - skyldan við fjölskylduna og starfsframann.
Hvert heldurðu að þú sért að fara?
Það er augljóst að það sem ég hef um málið að segja skiptir litlu hér.
Komið aftur hingað, bæði tvö.
Ég veit ekki hvort ég á að hata þig eða þakka þér fyrir.
Fyrir hvað?
Fyrir að neyða mig til að skoða líf mitt hreinskilnislega í fyrsta sinn.
- Ég ætlaði ekki að særa þig, Babs. - Þú ætlar það aldrei.
Þú lifir lífinu við yfirborðið en tekur aldrei eftir því sem undir hrærist.
Það hlýtur að vera munaður.
Mamma, ég veit að þetta er erfitt...
Skilnaður gengur frá stjórnmálaferli þínum. Hvernig ætlarðu að sjá þér farborða?
Fjárhaldssjóðurinn minn.
Ef þú skilur við Eleanor geturðu gleymt honum.
Þú ert svo langt kominn - fylkisþingið, aðstoðarritari flotans,
rétt eins og Teddy frændi þinn fór að.
Við erum á leiðinni í Hvíta húsið, ekki gera þetta.
Hádegismatur! Núna strax!
Skátastrákar, Louis? Varla tilheyra þeir kjósendum.
Þeir eiga foreldra. Þeir myndast líka vel.
Franklin Roosevelt, gaman að hitta ykkur.
- Velkominn. - Gaman að sjá þig.
- Er það þetta sem þú vilt, Louis? - Af stað. Myndið hóp!
Við ætlum að taka mynd. Þjappið ykkur inn. Þú ert flottur að sjá.
Flottir búningar. Uppréttir, ungir menn.
- Hver ætlar að troða sér hingað? - Mynd!
Nú setjum við í gang. Horfið á fína manninn þarna.
- Flott. Jæja, þá hérna næst. - Fullkomið.
Jæja strákar, matur. Borðar þú með okkur?
- Auðvitað. - Allt í lagi.
- Hér er gott. - Er þetta góð mynd?
- Lítur flott út. - Jæja, hvað heitirðu, vinur?
Ljómandi! Þarna sérðu.
- Eina í viðbót. - Allt í lagi bara.
Allt í lagi. Ég get þetta líka.
Geturðu tekið gleraugun mín? Kærar þakkir.
Hvað er nú þetta?
Þetta er fínt en nú sé ég ekkert. Það tók einhver gleraugun mín.
Ég veit það... kominn með gleraugun.
Set ég þau svona á nefið? Ég veit ekki. Er þetta gott?
- Þú... - Passaðu þig, hér kem ég.
- Nei, það gerirðu ekki. - Jú, víst.
Ógæfa hins sigraða!
Ekki svona hratt!
Óþokkarnir ykkar! Ég næ mér niðri á ykkur öllum fyrir þetta.
Sjáðu þetta...þetta er honum eðlislægt.
Ég næ ykkur öllum... Það er samsæri á móti mér.
Ég er búinn að umkringja ykkur.
Krakkar, matur eftir hálftíma. Komið og klæðið ykkur.
Upp ungar, þið heyrðuð í mömmu ykkar.
Ég næ mér niðri á ykkur öllum fyrir þetta.
Þurfa ekki allir að þvo sér?
- Franklin, hvað er framan í þér? - Ekkert, mamma.
- Komdu hingað, stattu kyrr. - Stjóri, er í lagi með þig?
Já, fínu lagi.
Þetta er fallegur litur. Má ég...?
Ég verð að athuga með matinn.
Jæja þá.
Þreyttur?
Á þér? Aldrei.
Viltu ekki leggja þig fyrir matinn?
Jú, elskan.
Geturðu tekið um höndina á mér?
Hann er haldinn lömunarveiki - mænusótt.
Ég vissi það.
Ég hélt að hún legðist einungis á börn.
- Ekki endilega. - Hvernig fékk hann hana?
Sumir telja að veikin sé tengd menguðu vatni. En það er í besta falli ágiskun.
Heimsóknin í bölvaðar skátabúðirnar er orsökin.
Þið þurfið hreinskilnislega að líta fram á veg, ekki til baka.
Hverjar eru batahorfurnar?
Skaðinn á fótavöðvunum er orðinn töluverður.
Ég býst við að hann lamist frá mitti og niður.
- Góður guð. - Og börnin?
Ef þau hafa engin einkenni enn sem komið er, er þeim borgið.
Við verðum að vera þakklát fyrir það.
Þið verðið að undirbúa ykkur.
Mikið þunglyndi fylgir sjúkdómi eins alvarlegum og þessum.
Því miður er lífi hans eins og það var lokið.
Hann virðist aðeins betri í dag.
Nú þegar stjórnmálin eru úr sögunni getur hann verið hér heima hjá mér.
En hvers konar líf yrði það?
Ég leigði skrifstofu fyrir hann, hann getur enn stundað lög.
- Af hverju gerðirðu það? - Hann þarf...
- Hann getur sinnt starfi sínu. - Eins stoltur og virkur maður og Franklin?
Þú býður upp á að hann særist.
Og þú, hr. Howe,
upptekinn af draumórunum um pólitíska framtíð sonar míns.
Hvað viltu ganga langt til að halda starfinu?
Þetta er óréttlátt.
Hvers konar líf er það að láta vorkenna sér og stara á sig?
Hvers konar líf er það að vera falinn í burtu?
Ég veit að þú heldur að það sem þú stingur upp á sé best
- en ég held að það geri það aðeins erfiðara. - Ég veit hvað er best. Ég er mamma hans.
Já, og ég er konan hans.
Hr. Roosevelt.
Hr. Roosevelt, það er að koma stormur. Virðist vera slæmur.
Við verðum að ná þér úr bátnum, herra.
Svona nú, komum þér á fætur.
Herrar mínir, skiljið mig hér eftir.
Látum hafið gleypa mig. Útför á sjónum...
tilvalin fyrir mann úr flotanum!
Þakka ykkur fyrir.
Lyftu honum upp.
Fylgstu með honum. Heldurðu á honum?
- Komum nú, herra. - Heldurðu honum?
Ég missi aldrei af Flórída á rigningatímanum.
- Hvorki bréf né skeyti? - Hví þá? Hefðirðu svarað því?
Hvern fjárann ertu að vilja hér?
Sömuleiðis, gaman að sjá þig.
Flott veiðihár. Þú ert eins og Chester Arthur.
Þetta er hr. Howe.
Hann verður sjóveikur af því að sjá bát,
svo hann er feginn að báturinn eyðileggst núna.
Strákar, ég þarf að tala einslega við hr. Roosevelt.
Getiði fundið ykkur morgunmat og gert hann að veislu?
- Þarna er fimmari. - Takk kærlega, hr. Howe.
- Kann að meta þetta. - Takk, strákar.
Jæja, förum þá.
Þú ert alltaf svo gjafmildur á peningana mína.
Áttu ekki við peninga móður þinnar?
Hefur mamma þá fjármagnað þessa fólskuför? Hún er tímaeyðsla.
- Þetta var hugmynd Eleanor. - Hvað má bjóða ykkur?
Skinku og egg, með rauðuna upp. Hvað langar þig í?
- Ekkert. Mig langar í ekkert. - Hann tekur það sama.
Það eru nokkur frá börnunum þínum.
Ég get enn lesið.
Konan þín vill að þú komir heim.
Hún hefur áhyggjur. Ég hef áhyggjur.
Þetta bátslíf, hvert leiðir það þig?
Leiðir mig? Það fær enginn að sjá mig og ég sé ekki neinn.
- Ekki segja þetta. - Viltu?
Það bíða allir eftir þér heima.
Krakkana klæjar eftir því að sjá þig.
- Er það? - Já.
Hvað er þetta?
George Foster Peabody.
Hann á hvíldarstað í sveitarhéraði Georgíu vegna fjárfestingarinnar.
Heitar uppsprettur eða eitthvað.
Hann heldur því fram að fatlaður drengur hafi synt þar og getað svo gengið á ný.
- Í guðs bænum! - Nei, hlustaðu á þetta.
"Hið háa magn magnesíums í lindunum mun halda öllum á floti.
"Þó að hvíldarstaðurinn sé ekki fyrir sjúka,
"býð ég þig persónulega velkominn í heimsókn utan háannatíma."
Sérðu, ég er bara velkominn utan annatíma.
- Hr. Roosevelt, við flytjum slæmar fréttir. - Hvað?
Það er báturinn. Hann er verulega illa kominn.
- Hve illa? - Hann þarf mikla viðgerð.
Líklega verður hann tilbúinn í vor.
Kannski er það dulin blessun, hr. Roosevelt.
- Ég er haldinn heimþrá. - En ég er með heima-ógeð.
- Takk, strákar. - Það var ekkert, herra.
Best að skoða bréfið frá Peabody.
- Þér er varla alvara. - Hvað er að kraftaverkavatni?
Ég hef drukkið vökvann úr kirtlum apa, mér hefur verið gefið raflost,
hengdur upp öfugur. Þetta virðist ansi friðsælt.
Ég sé þig ekki beint fyrir mér í sveitum Georgíu.
Hvar sérð þú mig fyrir þér, Louis?
Á 1600 Pennsylvania Avenue.
Sem forseta? Louis, ég kemst ekki á klósettið
án hóps aðstoðarmanna til að toga niður um mig brækurnar.
Gefðu því smá tíma og við látum á það reyna.
Það er ástæða fyrir því að sagt er að maður standi fyrir framboði.
Ég er farinn til Georgíu.
James hefur gengið svo miklu betur síðan Elliott fór líka í Groton.
Þeir hafa látið fyrri erjur lönd og leið og eru orðnir alvöru tvíeyki.
Svo líkir.
Í síðustu viku voru þeir báðir á sjúkrastofunni með sama kvefið.
En hvaða uppástungur sem ég kem með til Önnu varðandi framtíð hennar,
hvort sem það er háskóli eða samkvæmislíf, gerir hún lítið úr mér.
Getur þú talað við hana? Hún hlustar á þig.
Geturðu það?
Já, auðvitað.
Ég sé þig á morgun.
Einhver mikilvægur?
- Það mætti segja það, Lionel. - Hver?
Herra Roosevelt.
- Teddy? - Nei, hann er dáinn.
Tom, gestur þinn þarfnast aðstoðar.
Við þurfum sterka menn til að flytja hann.
- Förum á vagnaleiguna... - Og sækjum Collier drengina.
Velkominn í Heitu lindir, hr. Roosevelt.
Þakka þér fyrir. Þú hlýtur að vera hr. Loyless.
- Kallaðu mig Tom, hr. Roosevelt. - Þá ættir þú að kalla mig Franklin.
- Og þetta er frúin. - Kallaðu mig Eleanor.
Gleður mig. Og ég sé þið hafið hitt Roy og Pete.
Það eru koffort og stóll með hjólum á þarna, hr. Loyless.
- Við sækjum vagn. - Við erum með vagn, herra.
Falleg sveit.
Hve lengi hefur þú séð um staðinn?
Ekki lengi.
- Eruð þið ekki með neina lagða vegi? - Nei, enga.
MERIWETHER GISTIHEIMILI HEITU LINDIR
Þú færð mikið næði.
Svefnherbergin eru uppi,
og líka gullfalleg svíta fyrir þig og frú Roosevelt.
Það eru bara nokkrir gestir hér núna þar sem þetta er utan annatíma.
- Ég vonast til að gera endurbætur... - Ég get ekki verið hér.
Staðurinn er að hruni kominn.
Horfðu á björtu hliðarnar, þú verður í vatninu mestallan tímann.
Þetta eru erfiðir tímar hjá okkur...
Erfiðir tímar? Það ætti að banna staðinn.
Já, það er satt. Við höfum upplifað betri daga.
En ég ímynda mér að það hafir þú líka.
Ég er tilbúinn að keyra þig aftur á stöðina á stundinni
ef það er það sem þú vilt.
- Maðurinn minn er hræddur við... - Eld.
Ég hræðist eld mikið.
Ég kemst ekki út ef ég er uppi.
Ég skil.
Við getum boðið aðra möguleika.
Stöðvaðu nú!
Þetta er einn af stærri bústöðunum.
Við sjáum um þessa.
Við komum með allt inn, hr. Roosevelt. Þennan fyrst, Pete.
- Komið alla leið inn. - Hér er allavega almennilega loftað út.
Þetta er stofan. Eldhúsið er þarna í gegn.
Hvar viltu fá þessar?
- Inn í... Er svefnherbergi? - Auðvitað, þarna í gegn.
- Inn í svefnherbergið. Takk, Roy. - Það var ekkert, herra.
Þessi ungi maður virðist nokkuð hæfur.
Gætirðu beðið hann að verða einkaþjónn minn hér?
Viltu ekki biðja hann sjálfur?
- Þetta er brjálæði. - Enginn efi á því.
Segðu mér aftur, Franklin, af hverju erum við hér?
Í einföldu máli - vegna vatnsins.
Ertu að koma?
Vill frú Roosevelt synda?
- Frú Roosevelt kann það ekki. - Nú, jæja.
Hér erum við komin. Grunni endinn.
Hérna er aðeins dýpri hluti, og þar byrjum við með þig.
Og þetta er hin óþreytandi Sally frænka.
- Sally frænka? - Góðan dag, herra.
Sally frænka, þetta eru herra og frú Roosevelt.
- Komdu sæl. - Ég er með handklæði fyrir þig.
Ég tek þau.
Þeir ætla bara að láta þig síga hægt ofan í vatnið.
Rólega. Já.
Allt í lagi þá, herra. Heldurðu honum, Pete?
Og...upp!
Hér komum við. Rólega, Pete.
Niður. Allt í lagi.
Komum. Förum upp úr lauginni.
Krakkar!
Enga óþekkt. Komið nú.
Þú munt finna að steinefnamyndunin gerir vatnið áhrifaríkara.
Fatlaði drengurinn sem synti hér gat gengið í vatninu.
Ég get ekki einu sinni staðið!
Ég get ekki einu sinni staðið.
Ekki enn.
En þú munt geta það. Það muntu.
Takk, Tom.
Þetta er einfaldlega ógeðslegt.
Það er ekki mjög gott, en það er...dularfullt.
Hverju heldurðu eiginlega að hafi verið hellt yfir nautakjötið?
Eða er það kjötlíki?
Þú vilt vera áfram.
Já.
Í New York eru bestu læknar og sjúkrahús landsins.
Ég þarf eitthvað nýtt.
Þetta snýst ekki um bata, er það?
Þú vilt ekki koma heim.
- Þú vilt ekki búa með okkur. - Ég neita að vera byrði.
Þú ert ekki byrði, þú ert maðurinn minn.
Mig langar að veita þér frelsið sem þú bauðst mér einu sinni af svo mikilli rausn.
Hlustaðu, þú hefur ekkert þekkt annað en skylduna við mig
og stjórnmálaferil sem er ekki til lengur nema ef ég get gengið á ný.
Þú hefur verið...
til fyrirmyndar.
En nú segi ég þér
að þú ert laus til að fara.
Ég vil ekki frelsi.
Ég vil hjónaband.
Ég vil líf með þér.
Babs, ég get ekki ímyndað mér hvernig þú heldur að það líf verði.
Það er ekki mitt verk að hugsa mér það.
Það er þitt verk.
Svona nú, af stað!
Takk fyrir að koma við, hr. Howe.
Ég hélt þú vildir kannski sjá vingjarnlegt andlit.
Hvernig gengur drengnum okkar?
Hann nýtur vatnsins.
Ég er hrædd um að við höfum tapað honum.
Hérna.
Fyrirgefðu mér, hr. Howe.
Er ekki kominn tími til að þú kallir mig Louis?
Kannski höfum við farið rangt að þessu öllu.
Hann er þarna til að vera einn. Látum hann fá það sem hann vill.
- Við einbeitum okkur að öðru. - Að hverju?
Að þér.
Leyniinnihaldið, Tom.
Bara smá sletta, ein svona.
Gjörðu svo vel, smakkaðu þetta.
Skál fyrir...
- steinefnalauginni eða hvað þú kallar hana. - Heitu lindir.
Er þetta of sterkt?
Reyndar...
er þetta svo ekki verður um villst hroðalegasti martíní sem ég hef smakkað.
Ertu alltaf svona hreinskilinn, Tom?
Ég held ekki að ég hafi bragðað nokkuð eins hræðilegt áður,
martíní eða annað.
- Öllum líkar martíníinn minn. - Þeir segja það víst.
Áttu fjölskyldu, Tom?
Ég átti einu sinni konu.
En hún er farin núna.
Segðu mér meira um það hvað strákurinn gerði, Sally frænka.
Fyrst synti hann yfir að laugarbarminum.
Einmitt þarna. Passaði að hann væri uppréttur.
Svo áður en hann vissi af,
- stóð hann. - Ef það væri bara svo auðvelt.
Þú gerir það erfitt.
Farðu að bakkanum. Gríptu um hann!
Já, frú.
Nú þarftu að muna hvernig þú gerðir það áður.
Ég stend.
Fyrir því að standa í fæturna.
Takk, Tom. Veistu að lindarvatnið er kannski lækningin?
Eftir sex mánuði geng ég kannski.
- Gott kvöld. - Lionel.
Kokkteil, Lionel?
- Ég get það ekki í þjónustu hins opinbera. - Þeim mun betri ástæða.
- Er ekki nokkuð seint nú fyrir póst? - Ekki fyrir mig.
Ég er með heilan úrklippupakka fyrir þig. Frá hr. Howe.
New York Times, Journal Of America, veit ekki hvað fleira.
Mamma þín vill vita hvenær þú komir heim.
Hún segir að það séu sundlaugar í Hyde Park.
Hún er bálreið.
Að lesa bréf annarra er ekki einungis ókurteisi, það er lögbrot.
Lögreglustjóranum er sama. Honum finnst gott ég lesi bréfin hans. Það sparar honum tíma.
Og margir hér geta ekki lesið, svo... þetta er eiginlega opinber þjónusta.
Ótrúlegt. Takk, Lionel. Hér eru tveir fyrir þig.
Fröken Missy LeHand, hver er hún?
Ef þú verður að vita það þá er hún ritarinn minn.
Hún ætlar að koma hingað, ef það er í lagi.
Gleymdi því næstum! Besta bréfið kemur frá konunni þinni.
Hún ætlar að flytja ræðu fyrir samtök kvenkjósenda.
Láttu mig fá þetta.
Segist halda Roosevelt nafninu á lífi.
Allavega þar til hann gengur og allt það. Ég þarf að drífa mig.
Góða nótt, Lionel.
Þetta er svo ólíkt Eleanor.
Hún er lafhrædd við fjölda fólks.
Það bíður okkar mikil ógæfa nú.
Ég tek fulla ábyrgð ef líður yfir þig.
Hér er hún komin, frú Franklin Roosevelt.
Þakka ykkur fyrir.
Góðan dag.
Ég er svo ánægð með að vera boðin hingað í dag.
Of oft...
Of oft, eru miklar ákvarðanir
teknar og þeim ljáð form í samtökum sem innihalda eingöngu karlmenn.
Svo að því stjórnmálalega gildi sem konur hafa upp á að bjóða
er ýtt til hliðar án þess að það hljóti tjáningu.
Þetta eru mistök.
Ég held að þetta gæti verið ástæðan fyrir að mér...
gengur svo illa að ljá rödd mínum eigin hugsunum í dag.
Ég minnist þess...
sem einhver sagði um það að horfa á fíl.
Það er ekki hægt að sjá allan fílinn frá einum stað.
Maður verður að ganga í kringum hann.
Ef hinir kjörnu leiðtogar okkar eiga að ná sönnum árangri
verða þeir að læra að líta handan þess sem er beint fyrir framan þá,
að skoða allan fílinn.
Og til þess, þurfa þeir okkar hjálp.
- Þú hrærðir mig mjög, frú Roosevelt. - Takk.
Hreyfingin fyrir velferð barna þarf á ástríðu eins og þinni að halda.
Þú verður að íhuga að verða talskona okkar.
- Það væri mér heiður. - Stórkostlegt.
Þrjú...
fjögur...
fimm.
Ég gekk fimm skref í dag!
Til hamingju, Franklin.
Heyrðu, ég hef heyrt að fréttamaður af staðnum vilji skrifa frétt um þig.
Líklega verður það bara montgrein af útkjálkanum,
en það gæti verið frí auglýsing fyrir gistiheimilið.
Ég er varla fréttaefni þessa dagana. Hvernig heyrði hann að ég væri hér?
Lítill bær. Orðrómurinn breiðist út.
Allt í lagi, ég þekki hann. Ég er að gera honum greiða.
Ég var áður blaðamaður.
Áttu við að allan þennan tíma hafi ég verið að tala við blaðasnáp?
Ekki lengur. Ég lenti í smá veseni í Atlanta.
Svo virðist að sumar ritstjórnargreinarnar sem ég skrifaði
hafi sært tilfinningar hjá hópi borgara af staðnum...
svo ég þurfti að fela mig um hríð.
Ertu að tala um Klan?
- Guð minn, Tom! - Það ýtti mér í góðgerðararma
herra George Foster Peabody, sem lét mig fá þetta starf.
Þetta útskýrir nokkra hluti.
Ég gat engan veginn áttað mig á því hví maður eins og þú sæir um þessa...
Rottugildru?
Ég ætlaði að segja ruslahrúgu en rottugildra passar ágætlega.
Árið 1920 þegar þú varst í framboði til varaforseta...
Ég get ekki ímyndað mér að lesendur þínir hafi áhuga á fornri sögu.
Við Cox töpuðum kosningunum með miklum mun.
Bara fyrir nokkrum árum...
Það eru steinefnin sem eru aukalega í vatninu og hitinn sem gera gæfumuninn.
Við 32 gráður get ég reynt á vöðvana klukkutímum saman án þess að verða kalt.
Sem aðstoðarritari flotans í stríðinu mikla...
Ég gleymdi einu enn sem þú þarft að skrifa niður.
Léleg blóðrás er krónískt vandamál fólks í mínu ástandi.
Heldurðu að það sé lækning?
- Ég veit það ekki. - En ertu vongóður?
Já.
Já, ég er það.
Takk.
ELEANOR ROOSEVELT TALAR VIÐ SAMTÖK KVENKJÓSENDA
Þess vegna þarf að setja saman formlegan spurningalista
svo við getum heyrt frá öllum nýlegum þingmönnum
um það hvernig við getum gert betur árið '28 við að sýna samstöðu forystunnar.
- Virðingarfyllst, Franklin Roosevelt, o.s.frv. - Mjög gott.
- Viltu að þetta fari út í dag? - Á morgun er allt í lagi.
Gott og vel.
- Og láttu Louis fá afrit takk, Missy. - Að sjálfsögðu, herra.
- Svangur, hr. Roosevelt? - Ekki svo mjög.
Hverjum skrifarðu á hverjum morgni?
Ólíku fólki sem ég þekkti í stjórnmálunum, ef ske kynni að þeir vildu fá mig aftur.
Svo þú verðir tilbúinn þegar fæturnir fara að virka?
Einmitt.
- Afsakið, ert þú hr. Roosevelt? - Já, hver ert þú?
Ég heiti Benjamin Pendergast.
Gakktu í bæinn, Benjamin Pendergast.
Ég kom til að sjá hvort þú gætir talað
á útskriftarathöfn skólans þetta árið. Þar sem þú ert svo frægur.
Nú dámar mér.
FRANKLIN ROOSEVELT SYNDIR TIL HEILSU
- Værirðu laus í það? - Ert þú að útskrifast?
Nei, herra. Ég er skólastjórinn.
Ég skil.
Fáið ykkur öll sæti. Krakkar, stillið ykkur. Fáið ykkur sæti.
Hér samankomin í dag vil ég óska útskriftarnemendunum til hamingju.
Heyr heyr!
Mig langar að kynna alveg einstakan ræðumann,
Hr. Franklin Roosevelt.
Takk fyrir, vinir mínir.
Í Groton, þaðan sem ég útskrifaðist úr menntaskóla
hvatti hinn dáði skólameistari
nemendur sína til að taka að sér opinber störf.
Ég valdi að fara í Harvard fyrir fyrstu gráðuna mína og svo...
í Columbia fyrir lagagráðuna.
Ég fylgdi ráðum skólameistarans míns og sóttist eftir opinberu starfi.
En kringumstæður handan þess sem ég ræð við...
hafa gert það...
afar erfitt.
Vitið þið, ég hef haldið margar ræður á ævinni,
ég veit ekki hví mér reynist svo erfitt að halda þessa.
Guð minn góður!
Sástu hvernig þau horfðu á mig?
- Þau voru ánægð að fá þig. - Ekki tala niður til mín.
Ekki tala niður til þeirra.
Þetta fólk fer í háttinn kvöld eftir kvöld á hálftómum maga.
Lappirnar á þér eru þeim ekkert áhyggjuefni.
Er þér ekki kalt, hr. Roosevelt?
Hr. Roosevelt, þú forkælist.
Þú verður að tala við hann, hr. Loyless. Hann hlustar ekki á okkur.
Franklin, við verðum að tala saman.
Venjulega lokum við á þessum árstíma
svo að starfsfólkið komist heim í hátíðarnar.
Ég skil.
Delano amma kom með þetta alla leiðina frá Kína.
- En fallegt, amma. - Takk, elsku Anna.
Hefur þú komið til Kína, pabbi?
Kína, Elliott? Nei. Bara amma þín.
- Johnny. Hjálpaðu okkur að syngja. - Ég vil það ekki.
Hún ætlar að syngja og þú syngur hvort sem þú vilt eður ei. Syngdu!
Við kunnum þetta lag.
Það var afar vel mætt í dag.
Louis segir að það hafi verið 200 manns meðal áhorfenda.
Það er hreint afbragð, Babs...
Rólegur, ég náði þér, herra.
Ertu hissa á því að ég vilji fara aftur til Georgíu?
Það er til að forðast fólk sem horfir á mig eins og þú gerðir nú.
Heldurðu í alvöru að vatnið...sé að hjálpa?
Ekki tala við mig eins og ég sé barn með því að velja orðin svona gætilega.
- Hvernig á ég að tala við þig? - Eins og ég var.
Talaðu við mig eins og ég var.
Ég kann það ekki lengur.
Loksins sé ég þig.
Við söknuðum þín á stöðinni.
- Tom, er allt í lagi með þig? - Þetta er bara magasár.
Ég get ekkert borðað lengur.
Faðir minn var með magasár.
- Ansi pirrandi. - Já, þau eru það.
Takk, Pete. Takk, Roy.
- Eigum við að fara í sund? - Hví ekki það?
Það eru komnir nýir gestir. Sumir borga og aðrir ekki.
Hvað í dauðanum er þetta?
Viðtalið þitt kom út í blöðum um allt land.
Þau eru komin hingað til að sjá þig.
Ég er kominn frá Minneapolis til að taka í höndina á þér.
Ég geri ekkert annað en að lesa fastur í þessum stól, bara dagblöðin vanalega,
bara að leita að einhverju sem segir mér
að það sé einhver agnarsmár möguleiki á að ég geti gengið á ný.
Sko, ég...
Afsakaðu mig eitt augnablik, hr. Doyle.
- Er allt í lagi? - Auðvitað er allt í lagi.
Ég vil engan þátt eiga í þessu. Ég kem hingað fyrir frið.
Þetta er ekki þín einka-heilsulind, ég rek fyrirtæki.
Einmitt. Þú þarft að reka fyrirtæki.
- Það er enginn að biðja þig neins. - Víst eru þau að því.
Veistu hvað það kostaði þau að koma hingað?
Það kemur mér ekki við. Ég vil fá frið!
Guð minn góður.
- Þú ert hræddur við þau. - Hvað ertu...?
Þú lítur á þau með sömu óbeit og meðaumkun og allir aðrir.
- Þetta er út í hött! - Þú vilt ekki vera nálægt þeim,
því það myndi gera þig einn af þeim, ekki satt?
Fjárinn hafi það! Farðu frá!
Farðu fjandakornið frá mér!
Á hárréttum tíma. Hvað segirðu um það?
Gjörðu svo vel.
Bullochville, fimm-mínútna stopp.
EINGÖNGU HVÍTIR
- Áttu von á einhverjum? - Já, það á ég.
Afsakið, ég er að leita að ungum herramanni sem heitir Botts.
- Ég...veit ekkert um það. - Fred Botts?
Ég reikna með að hann sé í hjólastól.
- Krypplingurinn. - Augnablik.
- Hann er í farangursvagninum. - Farangursvagninum?
Fred? Þú ert óhultur.
Þú ert kominn í Heitu lindina. Þú komst.
Upp núna.
Þetta verður í lagi, vinur.
Mér þykir þetta leitt, hr. Roosevelt.
Vagnstjórinn vildi ekki leyfa mér að sitja í farþegavagninum.
Hvenær borðaðir þú síðast, vinur?
- Ég borðaði í Knoxville. - Knoxville var fyrir tveimur dögum.
- Roy, farðu með hann í bílinn. - Já, herra.
Hver, með réttu ráði, lætur barn sitja í farangursvagninum?
Þú hefðir getað drepið drenginn!
Hann var með mænusótt, líklega enn smitandi.
Ekki hunsa mig af því að ég sit í þessum stól.
Farðu burt frá mér! Þú hefur haft mænusótt.
Óupplýsti skíthæll! Ef ég gæti stæði ég nú upp
og læsti þig inni í farangursvagninum, hvernig væri það?
Komdu þessum brjálæðingi frá mér!
Brjálaði skíthæll!
- Hvar er næsta sjúkrahús? - Í Atlanta.
- Hvað með lækni? - Nær, en ekki svo mjög.
Förum heim.
Hve margir geta borgað?
Minna en helmingur.
Ég vil að fólkið sé í bústöðunum, ekki á gistiheimilinu. Það er öruggara.
En þannig verður það samt að vera.
Hvað áttu við?
Það hafa nú þegar borist kvartanir.
Nú er háannatíminn að byrja, Franklin.
Ég er með fastagesti sem hafa komið árum saman, flestir eru heilbrigðir.
Þeir hóta því að...tékka sig út,
af hræðslu við að fá mænusótt.
Vita þeir ekki að eftir að hitinn hverfur erum við ekki lengur smitandi?
Ég verð...
að biðja þig að nota laugina ekki á venjulegum tímum.
Ég reyni að taka frá tíma fyrir þig seint á daginn.
Og það verður ekki lengur hægt...
fyrir þig að borða í borðsalnum.
En ég lofa því að finna annan hentugan kost.
Vilja þau ekki að við borðum í þeirra viðurvist?
Að sjálfsögðu fyrir þig getum við fundið annað húsnæði.
Þess þarf ekki.
- Takk. - Þú þarft ennþá að fá lækni hingað.
- Fyrir Fred? - Fyrir alla.
Kæra Babs, margt hefur breyst eftir endurkomu mína.
Ég tek að mér ábyrgð sem ekkert af menntun minni
á sviði hámenntaðri lærdóms né stjórnmála hefði getað undirbúið mig fyrir.
Ég hef séð fórnarlömb stríðsins en ég hef aldrei séð þetta...
þjáningu svo lúmska og þögla,
að hún hristir sál mína til grunna.
- Hvenær má ég synda? - Bráðum.
Þegar þú hefur styrkst aðeins.
Veistu, meðan ég sef, í draumunum get ég enn gengið.
Ég líka.
Hve langt er orðið síðan þú gekkst?
Níu ár. Ég var nýbúinn að læra að hjóla.
Eftir að ég varð veikur tók mamma...
Hún var viss um að það væri hjólinu að kenna.
Seldi hún það?
Hún tók það út og skaut það.
Hér er það, gott fólk. Komið ofan í.
Og hver er þessi indæla litla dama?
Mjög gott, Daisy, komdu ofan í. Ekki vera hrædd.
Verið ekki hrædd, gott fólk. Komið ykkur ofan í.
Þið munuð finna að magnesíuminnihald vatnsins
heldur ykkur á floti. Svo við ætlum öll ofan í.
- Þar með talinn þú, hr. Bronx. - Jæja þá.
Jake Perrini, frá Bronx, New York.
- Roy, herra. - Hvað segirðu gott?
Það er rétt, þessa leið.
Svona nú, ég bít ekki.
Allt gott, herra, afar gott.
- Þú? - Pete, herra.
Grípið um laugarbarminn, látið ykkur líða vel
og þá skulum við hreyfa allt sem við getum hreyft.
Getið þið félagar tekið mig burt úr þessari gildru?
- Þetta var löng ferð. - Gerið ykkar besta.
Með ánægju, herra.
Þið munuð finna að það er mun auðveldara hér en á landi. Gott hjá þér!
Gott hjá þér, Daisy.
Bíðið við, getiði gert mér einn greiða?
- Getiði hent mér ofan í? - Hent þér ofan í, herra?
Mig langar að takast á loft.
- Á þremur. - Sjáiði þetta?
Einn...tveir...
Gott hjá þér, Jake.
Þú átt ekki eftir að finna muninn.
Viltu smakka límonaðið?
Gjörðu svo vel.
Áttu pantað?
Hvort sem er hér inni eða þarna frammi,
þá ábyrgist ég að maturinn smakkast eins - alveg hræðilega.
Elsku Franklin minn, ég er líka að leggja upp í
alveg ótrúlegt reynsluferðalag.
Mér sýnist að hvar sem ég kem sé fleira fólk sem sárvantar hjálp.
Mér myndu fallast hendur ef ég tryði því ekki staðfastlega að hjálp sé möguleg.
Síðasta snilldarbragð Louis er að fara með mig þangað sem meginstraumurinn berst.
Hann sagði að þú myndir vita hvað hann ætti við með þessu.
Ég vona að vinna þín uppfylli þarfir þínar
bæði fyrir huga og hjarta. Þín elskandi, Eleanor.
Það var rétt, Fred.
Syntu af stað, Fred. Af stað!
Haltu áfram, Fred.
Við erum komin.
- Takk fyrir farið. - Mín var ánægjan, frú.
Taktu hann, Roy. Ekki vera hræddur við hann.
Hvenær ætlarðu að færa þig?
Bíddu rólegur, herra. Ég beið eftir þér síðast.
Jæja þá, láttu mig nú fá kóng!
- Kóng! - Þú máttir ekki færa hann svona!
- Jú víst, herra. - Þú ert að tapa, Doksi.
Doksi? Ert þú ekki Franklin Roosevelt?
- Það fer eftir ýmsu. Ertu lögfræðingur? - Nei.
Þá er ég Doksi Roosevelt. Gætirðu beðið augnablik, takk?
Hafðu þetta þá?
Get ég hjálpað þér...frk.?
Mahoney. Helena Mahoney.
Ég er sjúkraþjálfinn.
- Þú veist ekkert hver ég er, er það? - Ætti ég að gera það?
Ég skrifaði þér bréf eftir að ég sá greinina þína. Lastu það ekki?
Ég fullvissa þig að það var lesið, en líklega ekki af mér.
Hann er óvaldaður þarna.
Það er laukrétt! Takk, frú.
Ég hef stúderað áhrif raks hita á mænusóttarsjúklinga.
Ég held að regluleg sjúkraþjálfun í heitu vatni...
- Geti hjálpað þeim að endurheimta fyrri styrk. - Já.
Þótt ótrúlegt megi virðast hef ég komist að sömu niðurstöðu.
Engar skábrautir, né rennandi vatn, né læknar...
Ég gerði ráð fyrir að þetta væri endurhæfingarstöð.
Ekki trúa öllu sem þú lest.
Mér finnst ég vera hér á fölskum forsendum.
Þú ert ekki ein um það.
- Ýttu nú á höndina á mér. - Ég er að reyna.
Gott og vel.
Láttu mig fá góðu fréttirnar fyrst.
Þjóvöðvinn á þér er sterkari en ég hafði haldið.
- Hann á eftir að gagnast þér vel. - Hljóta að vera allar seturnar.
Mér er alvara. Þú getur hreyft hægri fótlegginn niður lærið.
Það er gott, því við getum notað það til að framlengja mjöðmina á þér,
beygja hnéð aftur og snúa sköflunginum.
Á ég að labba á annarri hliðinni?
Vatnið kann að geta byggt upp styrk sem ég get enn ekki séð.
En til að gera það þyrftirðu að synda í vatninu mikinn hluta dagsins,
ekki þann takmarkaða tíma sem þú hefur núna.
Af hverju þjónar þessi staður nokkrum hraustum hræðum
þegar hann gæti verið opinn allt árið fyrir mænusóttarsjúklinga?
Það er raunveruleg þörf á staðnum, Tom.
Í síðasta faraldri veiktust fleiri en 16.000 manns bara í New York.
Varstu að lesa þér til um það?
Ég vildi að gæti lesið meira - alltof lítið hefur verið skrifað um þetta.
Hugsaðu bara um mann eins og Fred innilokaðan, svo lífsþrunginn í huga og hjarta.
- Það er sóun. Hræðileg sóun. - Hvað er flatarmál landsins hér í hekturum?
Svona 485, hví þá?
- Ég vil kaupa það. - Nei?!
Það væri fjári góð fjárfesting.
Fjárfesting?
485 hektarar nægja í tvö heilsuhæli.
Það myndi kosta sitt. Allt þetta land...
að laga gistiheimilið, setja inn skábrautir. Svo margir geta ekki borgað.
En heldurðu að Peabody gamli muni selja?
- Hann selur. - Nú? Af hverju ertu svona viss?
Hefurðu ekki skoðað staðinn?
Já, ég bíð enn.
Sæll, Peabody! Gamli þorpari.
Já. Þú giskar aldrei á hví ég er að hringja.
Jæja þá, herrar mínir. Spelkurnar eru opnar.
- Woodhall, þetta er Eloise. - Hæ.
Ég vil að þú lyftir henni og setjir hana í þennan stól.
- Já, frú. - Blíðlega.
Mjög gott.
- Mundu eftir spelkunum. - Já, frú.
Þú ert létt eins og fiður, ég fann varla...
Ég...
Ég var dansari í ballettinum.
Það er...allt sem ég hef nokkurn tíma viljað.
- Og... - Fröken Mahoney!
Það eru komin ný andlit hingað.
Góðar fréttir,
Ég gerði innrás í laugarsalinn. Þetta eru ökumennirnir mínir.
- Velkomnir, ökumenn. - Góðan dag, herra.
- Góðan dag, Eloise, öllsömul. - Sæll, hr. Roosevelt.
Ætlarðu að segja þeim góðu fréttirnar þínar?
Málið er ekki afgreitt enn,
en til hins betra eða verra,
eruð þið kannski að horfa á nýja eiganda þessa afskekkta staðar.
- Þrjú. - Tvö.
Mænusótt er fjárhagslega tapað spil en það er engin ástæða til að kaupa staðinn ekki.
Ég kaupi hann, á því liggur enginn vafi.
- Eitt. - Gott hjá þér, Doksi.
Doksi, ef ég má spyrja þig,
hvernig á fólk að borga fyrir þá þjónustu sem þú ætlar að bjóða upp á hér?
Fólki með mænusótt er alveg nógu erfitt að láta enda ná saman án þess.
Strákurinn kemur með góðan punkt.
Það þarf ekki allt að snúast um gróða. Sit hjá.
- Sit hjá. - Sit hjá.
25.
Ég sé þig um 25 og hækka um 25.
- Svona nú, kvöldið er rétt að byrja. - Þetta eru 25 sent, ekki 25 dollarar.
Láttu hann ekki angra þig, Tom, hann er nískur óþokki.
Of mikið fyrir mig.
- Ég pakka. - 25.
Eins gott að þú sért með eitthvað.
Taktu þetta. Ég var að gabba.
Þú gefur nú, Franklin.
- Góða nótt, allir saman. - Góða nótt, Tom.
Gangi þér betur næst.
Herrar mínir, þessi leikur er fimm-spila stóðhestur,
og sjöurnar eru þeir villtu.
- Sjöurnar eru villtar. - Aftur?
Farðu til fjandans.
Tom, hvert heldurðu að þú sért að fara?
Ég ætla til Ashville að sjá foreldra mína.
Ég get þetta ekki án þín. Við erum bara rétt að byrja.
Þú. Þú ert að byrja.
Ekki ég.
Ég er með krabbamein, Franklin.
Það er búið að dreifa sér út um allt.
Ég fer með þig til bestu læknanna. Við förum til Atlanta á stundinni.
Ég er búinn að sjá bestu læknana.
Þegar þú varst í New York skáru þeir mig upp í annað sinn.
Ég vil bara deyja í rúminu þar sem ég fæddist.
Þú átt eftir að gera stórkostlega hluti.
Staðurinn á sér ímynd núna...
tilgang.
Hann hefur þig.
- Farðu vel með þig, Roy. - Guð fylgi þér, hr. Loyless.
Þú vorkenndir mér aldrei.
Þakka þér fyrir það, Tom.
Þvert á móti...
Ég öfunda þig.
Gangi þér vel.
Hann vill nota allan fjárhaldssjóðinn sinn til að kaupa þessa holdsveikranýlendu.
Franklin hefur boðið okkur Louis til að skoða starf hans.
Starf! Að leika sér í sundlaug allan daginn,
spreðandi erfðarétti sínum á ókunnugan smjaðrandi hóp.
- Ég tel að þetta sé þér að kenna. - Fyrirgefðu?
Þú hefur dekrað hann. Og þetta er árangurinn.
Dekrað hann? Hef ég dekrað hann?!
Hann er fullorðinn maður sem tekur eigin ákvarðanir.
- En hann þarf ekki að kaupa það. - Ef það er huggun, þá er ég sammála.
Ég er líka á móti því. Það á eftir að taka of mikið af tíma hans.
- Þá er það afráðið, við segjum nei við hann. - Nei, það er ekki afráðið.
Við verðum að hlusta á hann. Við Louis verðum að sjá hvaða starf hann hefur unnið,
og þá getum við rætt þetta frekar.
Segðu þá nei við hann.
- Kannski hef ég vanmetið þig. - Kannski hefurðu gert það.
Allt í lagi, lyftu þér nú upp. Hún hjálpar þér á hækjurnar.
- Daginn. - Þetta er bíllinn hans Toms.
Mér þótti jafn-leitt og öllum að heyra um fráfall hr. Loyless.
Ég vildi að hann hefði fengið að sjá þetta.
Hvað ertu að tala um?
Hr. Loyless sendi mig hingað og hann sagði:
"Sæktu bílinn. Þú átt að laga hann að hr. Roosevelt.
- Pete, ég get ekki keyrt bíl. - Þú getur það nú. Ég skal kenna þér.
Þessi hér er bremsan.
- Skil það. - Þessi hérna er bensínið.
Fjárinn sjálfur, þú ert með handstýritæki.
Þetta er fagur gripur.
Þú verður að gefa bensínið mjúklega inn, annars hikstar hann.
Þú ert ekki alveg tilbúinn að keyra hann enn, þú verður...
- Jú, það er ég! - Gott og vel!
Passaðu þig, Roy!
Þetta er ansi ólíkt aðaljárnbrautarstöðinni.
LITAÐIR
Í skeytinu stóð að það kæmi einhver að sækja okkur.
Vagninn þinn bíður, kæra frú.
Hvenær lærðir þú að keyra þetta?
Á þriðjudaginn.
Sæll, hr. Roosevelt.
Ég get ekki beðið með að sýna ykkur staðinn. Ég fer bakleiðina.
Þar eru skábrautirnar, aðeins fyrir hina útvöldu.
Fullfæru gestirnir okkar eru grænir af öfund.
Það verður lítið skólahús þarna.
Mörg barnanna geta ekki farið í skólann á staðnum vegna heilsubrests.
Við þurfum líka að fá járnsmíðaverkstæði svo við getum smíðað spelkur hér.
Ég fann alveg yndislegan mann á staðnum sem getur búið til hækjur og stafi.
En það sem við þörfnumst mest er auðvitað sjúkrahús.
Það á eftir að reyna á fésöfnunarhæfni mína.
En ef þið komið inn, munuð þið sjá raunverulegu möguleikana.
Bíðið þar til þið sjáið...
við erum með dýrlegt svefnherbergi fyrir Louis uppi auðvitað, heppinn náungi.
Hérna innan af er geymslan og eldhúsið er hér.
Franklin, hvað leggurðu nákvæmlega til?
Að þetta verði fyrsta endurhæfingarstöð í heimi fyrir mænusóttarsjúklinga.
Sjóðurinn minn dekkar kostnaðinn við gistiheimilið og landið í kring.
Lágt gjald verður rukkað af sjúklingum.
Það ætti að nægja þar til ég finn fjárfesta.
Þarna er bókasafnið og hér inni er stofan.
En þú ert að taka gífurlega fjárhagslega áhættu hér.
Það er annar kostnaður sem verður að íhuga.
Mamma mun sjá um að börnunum sé borgið.
- Ég er ekki að tala um peninga. - Ég er búinn að finna eitthvað hér
sem gerir það að vakna á morgnana bærilegt.
- Ég trúi ekki að þið standið hér... - Þú þarft að vera hagsýnn og raunsær.
Eleanor, skilurðu ekki,
ég er hnepptur í fjötra líkama sem hreyfist ekki lengur eftir vilja.
Ég er að reyna að vera hagsýnn.
Þú ert annaðhvort með mér eða á móti, inni eða úti.
Mér er ekki gefið um afarkosti sem eru dulbúnir sem rökræður.
Hvert ertu að fara? Eleanor, komdu til baka.
Ég sé ykkur herrana í kvöld.
- Þú getur ekki talað svona við hana. - Ert þú sérfræðingur í því?
- Hvernig á ég að tala við konuna mína? - Af þeirri virðingu sem hún á skilið.
- Ég neita því ekki að starf þitt hér gæti... - Gæti?
En viltu standa fyrir endurhæfingarstöð eða framboði á ný?
Þegar ég get gengið get ég staðið.
Má ég fá athygli ykkar, vinir mínir. Þetta er mjög sérstakt kvöld.
Ekki minnst vegna þess að við erum komin úr bakherberginu í borðstofuna.
Bíddu aðeins, ég get ekki látið þetta tækifæri framhjá mér fara
án þess að segja upphátt hvað mörg okkar hugsum innra með okkur.
Þú ert fremstur meðal jafningja, Franklin.
Heyr, heyr!
- Og kvenna. - Og barna.
Það er alvöru lýðræði hér. Það er hlustað á alla.
Gott og vel, mér leyfist sá heiður að kynna fyrir ykkur
Hr. Danny Connell á píanóinu.
Og hina yndislegu Eloise Hutchinson úr bústað C.
Strákar!
Það er fyrir bí
Ef neitar þú því
Að dansa við mig
Þú yrðir goð þeirra Frakka með mér
En samt þú stendur hér
Og hristir heimskan hausinn
Með stæl
Meðan ég bíð hér svo sæl
Þú lítur á mig og segir um hæl
Ekki í ár
Ástæðan er klár...
Ég dansa ekki, ekki biðja mig
Ég dansa ekki, Monsieur, við þig
Hjarta mitt leyfir fótunum ei að gera það sem þeir vilja gera
Veistu hvað? Þú ert indæll
En hvað um það? Ég er indæl
En ó, hvað gerirðu mér?
Ég líkist sjávaröldu uppi á ströndinni köldu
Ég er svo blýföst við bannsett gólfið
Ég dansa ekki!
Bravó!
Takk.
Þakka ykkur fyrir. Þetta var yndislegt. Takk...
Nú skilst mér að... áður en við bjóðum góða nótt,
ætli þrælapískarinn á staðnum, fröken Mahoney...
að krefjast þess að eiga síðasta orðið.
Ég held ekki...
að orð lýsi því nógu vel...
sem Daisy og mig langar til að sýna ykkur öllum.
Ertu tilbúin, Daisy?
Leyfðu mér að gera þetta.
Já, frú.
Hvað er helsta hugðarefni þitt?
Að fá lækni til að vera stöðugt hér á staðnum.
Einhvern sem gæti í það minnsta fylgst með framförum okkar
og veitt okkur lögmætan staðal.
- En það kostar meira fé? - Já.
Aðalvandamálið er að það hefur enginn áhuga.
Ársfundur bæklunarlækna verður haldinn í Atlanta um helgina.
Ég bauðst til að tala.
Þeir neituðu mér hreint út.
Fyrir nokkrum vikum síðan voru aðstæður í fataverksmiðju
á Vestur 27. stræti, kunngerðar mér.
Eigendurnir héldu því fram að allt væri í sómanum
en vildu aldrei leyfa gagngert eftirlit.
Það tók töluverðan tíma, en við komumst inn.
Við?
Ég mætti með manneskju úr verkamannanefndinni,
og við neituðum að fara þar til þeir hleyptu okkur inn.
Hverju ertu að stinga upp á, Eleanor?
Ég er tilbúin að stofna í hættu hinu góða áliti félags útskriftarnemenda...
Takk.
Ég legg til að við gerumst boðflennur.
- Góða nótt, Franklin. - Takk.
Góða nótt, Babs.
AKADEMÍA LÆKNAVÍSINDANNA
Klínískar aðstæður þar sem rót taugarinnar
er þrýst niður af hinum samfallna þófa kallast...
- Afsakið, við erum sein! - Góðan dag.
- Virkaði þetta í 27. stræti? - Það virtist gera það þá.
Afsakið mig.
Ég er frænka hins fyrrverandi forseta, og þetta er maðurinn minn, Franklin,
fyrrum aðstoðarritari flotans.
Þakka þér, læknir, fyrir að gefa okkur nokkrar mínútur, það er afar rausnarlegt.
Maðurinn minn, kannski hafið þið lesið það...
Þetta tekur bara augnablik. Þakka þér kærlega.
Maðurinn minn, eins og þið vitið kannski, er fórnarlamb mænusóttar.
En fórnarlamb er bara skilgreining, ekki hugarástand.
Eins og við öll vitum er léleg blóðrás krónískt vandamál skaddaðra útlima af mænusótt.
Ég get sjálfur aðeins synt nokkur augnablik án þess að verða of kalt.
En það er til staður, herrar mínir, staður kraftaverki líkastur minna en þrjá tíma héðan,
þar sem vatnið inniheldur náttúruleg steinefni og hitastigið er næstum 32 gráður.
Sá staður, herrar mínir, heitir Heita lindin.
- Við Franklin... - Og árangurinn...
- Fyrirgefðu. - ..af starfinu þar,
það er álit okkar að vöðvar sem hafa veikst af lömunarveiki
geti endurheimt langþráðan styrk með þjálfun í heitu vatni.
Með afar merkingarbærum árangri.
Já. Við höfum komist að þeirri sameiginlegu niðurstöðu
að rannsóknir um orsakir og lækningu á lömunarveiki séu tímabærar.
En þar til sá dagur kemur
verður að leggja meiri áherslu á endurhæfingu.
Við bjóðum ykkur persónulega velkomin í Heitu lindina til að skoða ykkur um.
- Takk. - Kærar þakkir, herrar mínir.
Takk, dr. Bissell.
Ráðstefnan ykkar er unaðsleg.
- Takk. - Þetta var mér mikil hvatning.
Hr. Roosevelt, afsakaðu mig.
- Dr. Peter Hebert. - Sæll.
Ég var að hugsa hvort ég mætti koma
og meta staðinn fyrir Tímarit bæklunarlækninga?
Já, því fyrr því betra. Þakka þér fyrir, læknir.
Þakka þér.
Ekki slæmt.
Hvað er að?
Hver ert þú?
Sjáðu hér.
- Ég kann ekki að keyra. - Ég skal kenna þér.
Settu höndina hér. Ýttu þessu fram, og ef ég færi þetta fram líka,
- og ef þú sleppir... - Ég...
..og ég færi þetta, þú sleppir stönginni...
og þú...
Sjáðu, þetta er þér eðlislægt.
- Reyndu að stýra aðeins. - Það er allt í lagi.
- Bara með einni hendi. - Ég...
Bara með einni hendi, Eleanor.
Og hin. Sérðu?
Þetta verður fínt hjá þér.
Babs, ég vil ekki að þú hafir áhyggjur þegar ég geri þetta.
Gerðu það!
- Þetta er þér eðlislægt, Babs. - Þetta er sko ekkert fyndið.
- Bless, stjóri. - Bless, Louis.
Ég segi mömmu fréttirnar. Ég held að það verði gaman.
Mig skortir orð.
Þú...
Ég elska þig svo mikið.
Allir um borð!
Hr. Roosevelt, þú lítur hraustlega út.
Takk fyrir það.
- Fallegur dagur, ekki satt? - Jú
Hvernig er ástandið með ranabjölluna?
Ég held að ranabjallan verði alltaf vandi bómullarinnar.
Það eru orð að sönnu?
Mér finnst eins og við séum ekki að brosa vegna þess sama.
Hann er tilbúinn.
Biddu fyrir þér, Louis, það er ekki hægt að kyssa smábörn úr hjólastól.
- Hann hræðir líftóruna úr mæðrunum. - Til hvers þurfum við hann?
Al Smith náði forsetaframboðinu.
Finnst þér ekki ímynd Als gamla hafa harðnað dálítið eftir öll þessi ár?
- Jú. - Franklin getur mýkt hana upp.
- Hvernig? - Já.
Látum hann útnefna nafn Smiths.
- Í útnefninguna, er þér alvara? - Bíddu.
- Hann er mikill ræðumaður. - Kannski, en er hann tilbúinn í þetta?
Það er enginn efi. Þið getið reitt ykkur á hann.
Stansbury, bestu kveðjur til frúarinnar.
Ég skila þeim, takk.
Hann hefur lést. Hlýtur að hafa verið fangelsisfæðið.
- Lyftu fótleggnum bara aðeins. - Ég veit ekki...
Hefur hún haft þessar spelkur í eitt ár?
- Rétt er það. - Gott og vel, ljúfan,
gefðu aðeins eftir í þessa átt. Það er í lagi.
Gott. Snúðu honum svo aftur hina leiðina.
Jæja, geturðu ýtt á höndina á mér?
Aftur. Gott.
Þetta er afbragð. Gott, ljúfan.
Sæll, Sanders, hvernig hefurðu það?
Gæti ekki verið betri.
Ég velti fyrir mér hvort þú hefðir fundið kaupanda að flotamyndunum mínum?
Ég skil...
Þær eru í afar góðu ástandi.
Gott og vel, Sanders. Eitt enn...
Ég á alveg yndislega gripi frá afa mínum, Tang keisara...
Er það?
Uppboð í haust...það lofar góðu.
Já, einmitt. Einmitt. Ég hef samband.
Takk, Sanders.
Roy, hvað segi ég fólkinu ef ég verð að loka hér?
- Að þú hafir gert þitt besta. - Góðan dag, hr. Roosevelt.
- Einhverjar góðar fréttir? - Lánadrottnar gerast argir.
Heyrðirðu ekki orðið góðar?
Gleymdi næstum. Læknirinn sem kom og rannsakaði ykkur öll sendi skýrsluna.
- Geymdu frímerkin fyrir mig. - Já.
Það verður auðvelt að ná þeim af.
Hér... "Þess vegna...
"að niðurstöðu hefur rannsókn mín sýnt að
"mikill meirihluti sjúklinganna hefur sýnt batamerki,
"sem nægja til að mæla með heitavatns-meðferð
"sem hefðbundinni eftirmeðferð við mænusótt
"við Bæklunarlæknafélag Bandaríkjanna."
Hvað er að, herra?
- Þetta er ekki jafn-slæmt og þú heldur. - Lestu það upphátt, bls. 29.
- Ég er búin... - Lestu það!
"Meðal hinna 23 sjúklinga sem rannsakaðir voru var aðeins einn, 44-ára karlmaður,
"sem sýndi lítil sýnileg merki um bata."
- Þetta er álit eins læknis. - Haltu áfram að lesa.
"Vöðvarnir við mænuna hafa veikst umtalsvert og einnig þeir við neðri mjóhrygg.
"Neðri útlimir hans eru afar hryggileg sjón."
Gerðu það.
"Ég tel að íhuga beri sálrænu þættina er varða meðferð hans.
"Hann býr yfir miklu hugrekki og metnaði...
"en er um leið svo viðkvæmur tilfinningalega
"að við verðum að nýta alla færni okkar
"til að takast að gera honum grein fyrir líkamlegum takmörkunum sínum
- "án þess að ganga frá honum." - Yfirlætisfulli óþokki.
Ég...vildi...
ganga á ný.
Og kannski gerirðu það.
Þessi skýrsla réttmætir allt sem við höfum barist fyrir.
Hún gæti breytt öllu...
Hún breytir engu fyrir mig!
Nei, Franklin, ég leik ekki þennan leik.
Ég neita að vorkenna þér.
Ég sá strák í dag...
tíu ára gamlan.
Hann er lamaður frá mitti og niður.
Viltu ekki skemmta honum með litríkum sögum þínum af Evrópuferðalögum,
og af því að spila fótbolta í skóla?
Segðu honum frá því hvernig þú náðir í konuna þína og gast börn,
frá lífi sem hann getur bara dreymt um.
Ég get ekki dregið þig upp úr holu ef ég klifra sjálf niður í hana.
Þá erum við bæði föst.
Hér kemur annað sem hann neitar að taka við.
Af hverju lest þú það ekki?
Ég þoli ekki skeyti, öll stoppin og allt það.
- Láttu mig sjá það. - Lætur það þig svima, Lionel?
Dálítið.
"Mér yrði heiður ef þú myndir útnefna mig
"í framboð til forseta, stopp. Flokkurinn þarfnast þín, stopp.
"Virðingarfyllst..." Al Smith?!
- Hver er hann? - Fylkisstjóri New York.
Viltu ekki renna þessu undir hurðina hans?
Allt í lagi. Hann rennir því líklega til baka til mín.
Ég þarf að fá kaffi.
Hann fer ekki. Hann vill ekki láta sjá sig ganga á hækjum að ræðupúltinu.
Miljónirnar sem hlusta í útvarpinu sjá það ekki.
En fólkið á ráðstefnunni gerir það.
- Góðan dag, hr. Howe. - Sæll, Roy.
Hvernig geturðu neytt mig aftur í þessa rottuholu?
Ég gerði ekkert slíkt.
Ég er hingað kominn að sækja þig til Houston. Ertu byrjaður á ræðunni?
- Ég ætla ekki að fara. - Ætlarðu ekki að fara?
Veistu ekki hvað þetta er?
Þetta er kjörið tækifæri fyrir þig.
Stökkpallur til að gefa kost á þér til fylkisstjóra.
Hefurðu heyrt um hershöfðingja úr Þrælastríðinu sem hét Francis Nichols?
- Nei. - Ekki ég heldur.
En hann var helvíti hugrakkur náungi.
Hann barðist fyrir Suðurríkin.
Hann missti vinstri handlegg í einum bardaga og vinstri fótlegginn í öðrum.
Svo eftir stríðið gaf hann kost á sér og vann fylkisstjóraembættið fyrir Louisiana tvisvar.
- Hann var stríðshetja. - Tvisvar!
Sjáðu til,
ég er búinn að þræla mér út til að halda nafni þínu í leiknum,
ég er búinn að grátbæna valdamennina í bakherbergjum...
Eins þín vegna og mín.
Ég ætla sko ekki að leyfa þér að hafna svona tækifæri.
Tíminn er kominn og þú ert tilbúinn.
Ég ætla ekki.
Komið að þér.
Roy, svo gott að sjá þig.
Það er líka gott að sjá þig, frú Roosevelt.
Hörmung að sjá þig.
Þú veist að ég elska þig, er það ekki?
Og ég vildi...
ganga aftur
jafn mikið fyrir þig
og fyrir mig.
Fyrirgefðu, ég ætlaði aldrei...
Ó, ástin mín.
Fyrirgefðu.
Þú hefur unnið afar gott verk hér.
Stórkostlegan hlut.
Ég á þig ekki skilið.
Komum þér nú út í laug.
Hæ, pabbi!
Ætlarðu að koma ofan í?
Ég finn lykt af samsæri.
Þetta er bara byrjunin.
Franklin, þú þarft ekki hækjurnar.
Hvað?
Við látum handleggina á þér virka sem fótleggi.
Hvernig er það hægt?
Elliott, farðu og stattu við vinstri hlið föður þíns.
- Ég held að þetta geti virkað, pabbi. - Eleanor, taktu hækjuna.
Notaðu hægri öxlina og togaðu vinstri löppina áfram.
Gott.
Notaðu vöðvana í vinstri öxl til að toga hægri löppina áfram.
Smá ójafna, og ég lendi á rassgatinu!
Elliott er hér til að varna því. Hann heldur þér uppi.
Sláðu út fótleggnum.
Ekki halla þér inn, Elliott, stattu beinn.
Togaðu á móti honum, þann þarf það.
- Ég get ekki... - Ég er sterkur, þú getur ekki meitt mig.
Þú getur þetta, Franklin, svona nú.
Ég verð...
Franklin, ertu óhultur?
Ég er fínn. Ég bara...
Þetta kemur ekki í staðinn fyrir alvöru vinnuna, að láta þig ganga á ný.
Skilurðu það? Það er enginn að gefast upp hér
eða að samþykkja skýrslu læknisins.
Nei, ég veit.
Ég veit að þetta er ekki hagkvæmt.
Nei.
Nei, það er það ekki.
Þetta er pólitískt.
Gott, haltu höfðinu uppi.
Til hvers er hann að reyna svo mjög að fela það?
- Hann hefur engan annan kost. - Ég er ósammála.
Hvernig geturðu verið ósammála?
Eftir velþóknun guðs göngum við, eða svo er sagt.
Eins og skrokkurinn ákvarði hver við séum. Svo er ekki. Það er sálin.
Ég vildi að hann færi í hjólastól fyrir framan alla.
Hann getur það ekki. Þetta eru stjórnmál.
Hann gæti notað tækifærið...
Það skiptir engu að hann feli lappirnar,
svo lengi sem hann felur ekki það sem hann veit.
Og hann veit hvernig er að vera einn okkar.
Góðan daginn, lautarfólk.
Hæ, Doksi.
Bíddu nú - bíddu bara aðeins og náðu andanum.
Fjandinn.
- Er allt í lagi með þig? - Fínu lagi, pabbi.
- Þú dast. - Já, ég gerði það, Daisy.
Í 12. sinn í dag, hlýtur að vera nýtt met.
Þú ert bara þreyttur.
Þú reyndir bara um of á þig.
Og þannig verður Ameríka að finna...
Ameríka verður að öðlast...
Ameríku vantar brautryðjanda...
Það er gott.
..sem lýsir leiðina að hinum háa vegi
sem forðast...
Sem mun forðast hið...
botnlausa...mýrlendið...
Hvað er að?
Hvað ef ég dett á leiðinni í ræðustólinn?
Ef þú dettur, þá sýnirðu þeim hvernig þú stendur upp.
Nei, ef ég dett fyrir framan þúsundir manna missi ég allt,
nema...meðaumkun þeirra.
Og minningargreinin verður skrifuð um mig áður en ég get staðið upp.
Elliott lætur þig ekki detta. Hann verður þarna.
Allar ráðstafanir hafa verið gerðar. Þetta verður í lagi.
Hvern erum við að blekkja? Þetta mun aldrei virka.
Það er tímasóun fyrir mig að útnefna nafn Al Smiths.
Þeir hleypa mér aldrei aftur inn í stjórnmálin.
Þeir sjá aldrei lengra en að löppunum á mér.
Ástin mín, þeir sjá aldrei lengra en að löppunum á þér
nema ef þú gerir það.
Engar áhyggjur, Doksi. Við ætlum ekki með þér.
Þið verðið með mér, engin hætta á öðru.
Sko...
Mig langar að segja hve stoltur ég er af því að vera hluti af þessu samfélagi.
Samfélagi, sem byggist ekki á...
erfðarétti og forréttindum, heldur...
meðlíðan og hugrekki og...
Ég held að hinn sanni kraftur vatnsins hér sé sá
að hann lét okkur öll hittast.
Og geta okkar til að hjálpa hvert öðru
er það sem mun láta sigur okkar yfir mænusóttinni endast
því að það...
því það sem þið hafið gert,
og við munum halda áfram að gera
þar til þessi sjúkdómur er sigraður,
er að koma saman
eins og fjölskylda.
Og gera það sem við gerum best...
að lyfta hvert öðru.
- Bless, Franklin. - Bless.
Ég verð að tala við þig, takk.
Auðvitað, Doksi.
Takk.
Gangi þér vel, Franklin.
Ég fleygi mér í gin úlfanna.
Þú hefur staðið frammi fyrir verra.
- Ef þeir bíta þig komdu þá aftur hingað. - Ég kem alltaf aftur hingað.
Jæja þá.
Frá Missourifylki...
til hins mikla Michiganfylkis,
og garðafylkisins New Jersey...
- Nei. - Hvað meinarðu með nei?
Ég meina komdu þér út héðan.
Hvern fjárann ertu að gera?
Gott að sjá þig, hr. Roosevelt.
Takk. Þakka þér fyrir, Roy.
...Og hins mikla fylkis Rhode lsland.
- Hvar situr hún? - Í fremstu röð á svölunum til hægri.
Mig langar til að kynna mann
sem var aðstoðarritari flotans og þjónaði landi sínu af miklum sóma.
Hann er meðlimur hinnar nafntoguðu ættar, framúrskarandi...
Louis, hvern fjandann er ég að gera hér?
Þú ert að dýfa stóru tánni í vatnið.
Franklin Delano Roosevelt.
Förum af stað.
Hlæðu eins og að brandara.
Hér á sviðinu er Franklin Roosevelt,
uppréttur og stoltur maður - líka í þjáningu hans.
Andlitið með klassískum vangasvip,
óstyrk líkamsbygging, en skortir ekki sjálfsstjórn,
maður sem er mýktur, hreinsaður
og upplýstur af sársauka.
Heyrið bara í fjöldanum.
Þetta eru ansi mikil fagnaðarlæti, Al.
Gætir ekki beðið um betra.
Kannski þarftu að vara þig, fylkisstjóri. Þú gætir verið að ala upp keppinaut.
Hlustaðu vel, hann verður dauður innan árs.
Afsakaðu, frú Roosevelt,
- ein spurning enn... - Já.
Heldurðu að mænusótt hafi haft áhrif á huga manns þíns?
Já, það geri ég. Svo sannarlega!
Fjórum árum síðar var Franklin Delano Roosevelt kjörinn forseti Bandaríkjanna.
Hann var kjörinn þrisvar í viðbót - það á sér ekki fordæmi í sögu Ameríku.
Á forsetaárum sínum fylgdi hann landi sínu í gegnum kreppuna miklu
og heimsstyrjöld sem háð var í sex heimsálfum.
Hinn 12. apríl 1945, þrettánda ár hans í forsetastól,
þegar hann var 63 ára, lést Franklin Roosevelt
í bústað sínum í Heitu lindum.
Þær sem nutu góðs af 562.000 dala líftryggingu hans voru Heitu lindir...
sem blómstra ennþá sem endurhæfingarstöð allt til þessa dags.
Þetta er frammúrskarandi tími
til að mæla sannleikann, allan sannleikann, skýrt og skorinort.
Við þurfum ekki að hörfa undan því
að horfast hreinskilnislega í augu við aðstæður í landi okkar í dag.
Þessi mikla þjóð mun lifa af eins og hún hefur lifað af,
hún mun vakna til lífsins og blómstra.
Leyfið mér því fyrst að staðfesta þá sterku trú mína
að það eina sem við höfum að óttast sé óttinn sjálfur -
nafnlaus, hugsunarlaus, réttlætingarlaus ótti,
sem lamar það afl sem þarf til að snúa vörn í sókn.